مریم هرگز فراموش نمی‌کند روزی که برادر ۲۳ ساله‌اش، رضا، شروع به گفتن چیزهای عجیب کرد: “دارند از طریق تلویزیون با من صحبت می‌کنند”، “همسایه‌ها دارند مرا تعقیب می‌کنند”، “من یک مأموریت خاص از خدا دارم”. خانواده ابتدا فکر کردند او تنها استرس امتحانات دانشگاه را دارد، اما وقتی رضا شب‌ها نمی‌خوابید، غذا نمی‌خورد، و

رضا، مهندس نرم‌افزار ۳۵ ساله، همیشه احساس می‌کرد “متفاوت” است. در جمع‌های خانوادگی نمی‌داند چه بگوید، تماس چشمی برایش ناراحت‌کننده است، و ساعت‌ها می‌تواند درباره برنامه‌نویسی صحبت کند اما از small talk متنفر است. همکارانش او را “عجیب” می‌دانند، روابطش شکست خورده‌اند چون “احساسات را نمی‌فهمد”، و او سال‌ها با افسردگی و اضطراب دست و