امیر سه سال است روی یک پروژه کاری سخت کار می‌کند. یک قرارداد بزرگ در راه است که می‌تواند زندگی شغلی‌اش را متحول کند. جلسه نهایی فردا است. امشب باید ارائه را آماده کند. اما چه می‌کند؟ ساعت ۱۱ شب است و او دارد سریال می‌بیند. «فقط یک اپیزود دیگر»، می‌گوید. ساعت ۲ بامداد می‌شود،

صبح از خواب بیدار می‌شوید، اولین کاری که می‌کنید چیست? احتمالاً گوشی را برمی‌دارید. اینستاگرام را چک می‌کنید، ایمیل‌ها را نگاه می‌کنید، اخبار را می‌خوانید. در طول روز، بارها و بارها به گوشی نگاه می‌کنید – حتی وقتی نوتیفیکیشنی نداشته‌اید. شب که می‌خواهید بخوابید، یک اپیزود دیگر سریال، یک ویدیوی دیگر یوتیوب، یک اسکرول دیگر.

مریم ۳۲ ساله است. در شرکت بزرگی مدیر پروژه است، همه او را فردی موفق می‌شناسند، اما هر شب وقتی به خانه می‌رسد، احساس خستگی عمیقی دارد که نمی‌تواند توضیح دهد. او نمی‌تواند به کسی نه بگوید، همیشه نگران احساسات دیگران است، و حتی در تعطیلات نمی‌تواند واقعاً استراحت کند. در درمان، وقتی روانشناس از

تصور کنید یک دانشجوی باهوش هستید که در امتحانات اول دبیرستان نمرات پایینی گرفتید. معلم شما به‌جای کمک، شما را سرزنش کرد و گفت “تو استعداد درس خواندن نداری”. شما تلاش کردید، اما باز هم نمرات بهبود نیافت. کم‌کم متوجه شدید که هر چقدر هم تلاش کنید، نتیجه‌ای نمی‌گیرید. پس از مدتی، اصلاً دست از

تصور کنید صبح از خواب بیدار می‌شوید و اولین چیزی که به ذهنتان می‌رسد این نیست که “امروز چه مشکلاتی در انتظارم است؟” بلکه این است که “امروز چه فرصت‌های خوبی پیش رو دارم؟” تصور کنید بتوانید حتی در میانه چالش‌های زندگی، احساس آرامش، هدفمندی و رضایت کنید. تصور کنید روابطتان عمیق‌تر، کارتان معنادارتر و

ساعت ۱۱ شب است. شما خسته روی تخت دراز کشیده‌اید، اما به‌جای خواب، گوشی را برمی‌دارید و اینستاگرام را باز می‌کنید. استوری دوستتان را می‌بینید که در یک رستوران شیک شام می‌خورد. پست همکارتان را می‌بینید که ارتقای شغلی گرفته. ویدیوی یک اینفلوئنسر را می‌بینید که در سفر لوکس به اروپاست. ناگهان احساسی ناخوشایند شما